Na drzwiach zawiesić listy

Też właśnie. Na co ci to wszystko? Te listy lepkie, te udawane nastroje? Wszystko idzie się jebać, kiedy kawa smutna bez żadnej tęsknoty. Złudzenia, złudzenia - te cholerne złudzenia. Na papierze, w telefonie. Możesz stąd iść, wyjść możesz, proszę bardzo. Wymazać wszystko! Nie zatrzymam cię już żadnym słowem, bo żadne takie słowo nie istnieje, aby móc zatrzymać cię nim, więc proszę - możesz odejść, wyjść stąd. Stamtąd. Wyjechać. Cokolwiek zrobić, aby potem płakać albo rwać sobie włosy z głowy. Ode mnie - odciąć się. Mam gorączkę. I co to kogo obchodzi? Są rzeczy ważne i ważniejsze. Są demony, są potwory w ludzkich skórach. Drzwi. 

Listy lekkie

Nie użalaj się nad sobą.

Gdzieś przecież musi być światło.

Do Ciebie

Możesz zapomnieć, że to dzisiaj. 

Nie musisz przychodzić. 

Mam w sobie ogień i morze.

I jeszcze gdzieś tam noszę pustynię spragnioną wody, 

a sól nie gasi pragnienia, tylko wzmacnia pragnienie. 

Nie musisz pamiętać.

Wycieraj ją ręką z serca - tę pamięć 

spróbuj rozerwać

na strzępy. 

Wszechświat jest silny.

Udźwignie wszystko. 

Moje ramiona stają się wszechświatem. 

no(limit)

Wiesz, 

te wszystkie wiersze,

mogłyby być Twoje,

ale nie są.

Yellow

Możesz uciec, 

ale po co uciekać przed prawdą?

dzieje się coś

Wiesz, to wszystko ma sens. Teraz dopiero rozumiem, że ma. Rozumiem, kiedy wady układam do poduszki. Kiedy Księżyc się gapi na moje wyznanie. Kiedy mi się śnisz, a ja zapisuję sen o Tobie. Musimy cofnąć się w czasie, musimy znaleźć maszynę do powrotów. Na chwilę - żeby sobie przypomnieć. Tamte schody - i My - Kawiarnia. Moja druga albo trzecia - nie pamiętam. 

Musimy sobie przypomnieć, zanim mnie wyminiesz. Musimy sobie przypomnieć (...). 

Słucham tego Szekspira w wykonaniu Radka i jest mi tak dobrze - tak miękko. Nie wiesz, co oznacza "miękkość"? To znaczy trochę "błogość, BOGOŚĆ i spokój". A może ta muzyka stała się dzisiaj bogiem? Dobroć płynąca, miękkość płynąca z każdego miejsca. Zaciągam firankę w oczach i w snach. "Nie mów, że dotyk, płoszy spokój" (Poświatowska od Radka wypływa teraz, zamienia się z Madonną). Zamieniamy się - miejscami. Teraz Ty patrzysz, a ja dotykam.

Nie mów, że dotyk płoszy spokój. 

Zaciągam firankę na twoim czole. 

rytm

Poczekaj, 

tylko pozbieram tamte kwiaty. 

Tylko odsunę tęsknoty od dna. 

I znów wymyślę sobie to wszystko.